Webtekno Grubundan Her Tıpta Tam 36 Sinema Tavsiyesi

Sorumuza yanıtınız evet ise, sizler için Webtekno editörlerinin favori sinemaları isimli bir içerik hazırladık. Her gün sizlere onlarca haber ulaştıran editörler, en favori sinemalarını ve sinemaları neden bu kadar çok sevdiklerini kendi ağızlarından anlattı.

Şimdiden söylelelim, Mad Max: Fury Road’dan Ölümlü Dünya’ya kadar listede birbirinden farklı tıpta sinemalar, minik özetleri ile birlikte sizleri bekliyor. Keyifli okumalar dileriz.

Beyazıt Kartal

Aksiyon: Mad Max: Fury Road

Aksiyon sineması dendiğinde hepimizin aklına patlayan silahlar, bitmek bilmeyen kovalamacalar, tempolu dövüş sahneleri ve süratli araçlar geliyor. Mad Max: Fury Road, aksiyon sinemalarındaki tüm bu klişeleri bir ortaya getirmesinin yanında gerek karakter portföyü, gerek oyunculuk kalitesi gerekse sunmuş olduğu eşsiz ve etkileyici atmosfer ile farklı kılmayı başarıyor. Kıyamet sonrası dünyayı ele alan bir distopya olan Mad Max: Fury Road, her aksiyon sineması severin kesinlikle izlemesi gereken bir imal.

Bilim Kurgu: Edge of Tomorrow

Aksiyon ile bilim kurgu öğelerini bir ortaya getiren bir imal olan Edge of Tomorrow, alt metni çok farklı olsa da görünüşte dünyayı işgal etmeyi amaçlayan bir uzaylı ordusunu durdurmaya çalışan, aslen “reklamcı” olan acemi bir yüzbaşıyı bahis alıyor. Benim için Edge of Tomorrow’u güzel ve “keyifli” bir haline getiren farklar, sinemaya ismini da veren vakit döngüsü konsepti ve mümkün bir geleceği anlatıyormuş üzere görünürken büsbütün geçmişten beslenen bir sinema olması. 2. Dünya Savaşı hakkında ortalamanın biraz üzerinde bilgi sahibi olan şahıslar, Edge of Tomorrow’un metaforlarını daha kolay bir halde anlayıp sinemadan daha da fazla keyif alabilirler.

Dram: Ford V Ferrari

İçinde pek çok aksiyon ögesinin da bulunduğu Ford v Ferrari, her ne kadar iki marka ortasındaki rekabete taraflı bir gözle bakıyor olsa da Süratli ve Öfkeli üzere salt bir aksiyon sineması yerine işe biraz daha dram ve kıssa katılmasını isteyen araba tutkunları için izlemesi keyifli bir üretim. Başrolde Christian Bale ve Matt Damon üzere iki pahalı oyuncunun yer aldığı sinema, araba temalı bir sinemaya nazaran biraz ağır ilerliyor olsa da dram ve aksiyon ögelerini hoş ve istikrarlı bir formda beyaz perdeye yansıtmayı başarmış.

Eray Kalelioğlu

Dram: Piyanist

2000’li yılların bana nazaran en düzgünlerinden bir tanesi olan Piyanist, Wladyslaw Szpilman isimli bir piyanistin hayatını anlatıyor. Nazi Almanyası’nın Polonya’yı işgali üzerine eziyetin en alasını gören Szpilman, savaşların ne üzere yaralar açtığını tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Şayet sineması izlerken insanları din ya da kim olduklarına nazaran değil de sadece insan olarak kabul ederseniz, bir mühlet sonra gözyaşlarınızın aktığını görecek, içinizin parçalandığını hissedeceksiniz.

Dram: Sully

Asuman aşkı olan herkesin izlemesi gereken Sully, yaşanmış gerçek bir havacılık mucizesine odaklanıyor. Başrolünde Tom Hanks üzere tecrübeli bir oyuncuyu gördüğümüz bu sinemada, hayatını havacılığa adamış bir pilotun verdiği kritik bir kararla Hudson Irmağı’na nasıl acil iniş yaptığını görüyoruz. 155 yolcu ile mürettebattan kimsenin kılına ziyan gelmezken Chesley “Sully” Sullenberger isimli pilotun yanlışlı olduğunun düşünülmesi, havacılık tutkunlarını o kadar çok rahatsız ediyor ki; bir mühlet sonra simülasyonunuzu açıp birebir uçuşu, birebir şartlar altında deneyeceğinizden adım kadar eminim.

Bilim kurgu, aksiyon: Inception

Eksiksiz bir hırsız olan Dom Cobb’un sahip olduğu bilinçaltına ulaşma ve fikirleri ele geçirme yeteneği, onu aranan bir casus haline getirir. Elbette bu çeşit özelliğe sahip olmanın da kimi bedelleri vardır. Hayat bu ya; gün gelir ve Cobb, kaybettiği her şeyi geri alabileceği bir teklif alır. Teklif, Cobb’un uzmanlık alanı, yani fikirlerle ilgilidir. Fakat bu kere istenen şey bir fikrin çalınması değil, fikrin zihne yerleştirilmesidir. Pek çok kişinin, hatta başrol Leonardo DiCaprio’nun bile sonunu anlamadığı Inception, izleyince üzerine günlerce düşünebileceğiniz farklı bir üretim.

Eser Şahin

Tansiyon, kabahat: Primal Fear

Favori sinemalarım ortasında dorukta Richard Gere ve Edward Norton’un oynadığı, Türkiye’de Birinci Dehşet ismiyle da bilinen gerilim-suç temalı Primal Fear yer alıyor. Bilhassa Norton’un oyunculuğuyla fantastik bir performans sergilediği sinemanın finaliyle izleyenlere ‘vay arkadaş’ dedirteceğine adım kadar eminim.

Cürüm, dram: American History X

Evet, favori filmlerimden bir adedinde yeniden başrolde Edward Norton oynuyor. Bu sineması o kadar çok izledim ki, her kezinde bir öncesinde izlediğimden farklı ayrıntılarla karşılaşıyorum. Sadece bu bile American History X’in (Geçmişin Gölgesinde olarak da bilinir) yerinin bende farklı olmasını sağlar. Biraz cürüm, biraz dram tadında olan bu sinema de tıpkı Primal Fear’da olduğu üzere etkileyici bir finale sahip.

Kabahat, tansiyon: Funny Games

Öncelikle bu sinemanın iki versiyonunun olduğunu söylemeliyim. Birebir direktörün hem 1997’de hem de 2007’de tıpkı isimle çektiği iki sinemadan birincisini izlemenizi tavsiye ediyorum (çok sararsa -ki bu biçimi seviyorsanız saracağından eminim- 2007’deki İngilizce versiyonunu da izleyebilirsiniz. 1997 imalinin lisanı Almanca). Sinema tipleri ortasında ‘sinirleri zıplatan’ üzere bir kategori olsaydı, bu sineması mutlaka doruğa yerleştirirdim. Hudutlarınız çelikten değilse şayet, sinemanın başlangıcından itibaren bitişine kadar bu manada oldukça zorlanacağınızı söyleyebilirim.

Çağla Tanrıverdi

Dram: Devil’s Advocate (Şeytanın Avukatı)

Öncelikle iflah olmaz bir Al Pacino bağımlısı olduğumu söylemem gerekiyor. Oyunculuğundan ses tonuna kadar bayıldığım cağnım Pacino’nun hangi sinemasını seçsem diye çok düşündüm, Keanu Reeves’in de harika oyunculuğunu sergilediği Şeytanın Avukatı’nı tercih ettim. İnsanoğlunun en zayıf noktasını, yani kibiri harika bir lisanla sergilyen bu sinemada, kendisini humanist olarak tanıtan bir şeytanın insanların zayıf noktalarından faydalanmalarını izleyeceksiniz.

Güldürü: Ölümlü Dünya

Aslında çok fazla güldürü sineması izlemişliğim yok lakin son periyotta üst üste seyrettiğim Ölümlü Dünya sayesinde gözlerimden yaş gelene kadar güldüğümü hatırlıyorum. Kelamda esaslı bir örgüt olarak tetikçilik yapan bir ailenin yaşadığı trajikomik olaylara ve bilhassa Mermer Merve sahnesine bayılacağınıza eminim.

Aksiyon: Dark Knight (Kara Şövalye)

Asla ölmesini istemeyeceğiniz ünlüler ortasında kim yer alıyor diye sorsanız, hiç düşünmeden Christopher Nolan derim. En sevdiğim direktör, en sevdiğim Batman ve Joker’i bir ortaya getirmeyi başarmış ve yalnızca oyunculuklar değil, senaryo da yağ üzere akıp gidiyor. Bu sinemaya o kadar takıntılıydım ki hiç üşenmeden replikleri ezberlemeye çalışırdım. Joker’in kalem sahnesi de hala ezberimde kalan eksiksiz sahnelerden birisi.

Emre Ömer Zehir

Güldürü: Lock, Stock & Two Smoking Barrels

Guy Ritchie’nin Snatch ile büyük benzerlik gösteren, esasen aşağı üst tıpkı oyuncu takımıyla çektiği sineması. Türkçe’ye Akıldan Kalbe Ateşten Dumana ismiyle çevrilmiş olsa da esasen çok fazla sinemada gösterilmiş bir üretim değil. Sinemanın her şeyi buram buram İngiliz mizahı ve Guy Ritchie kokuyor. Ayrıyeten direktörün havada bıraktığı “Tutarsa devamını çekeriz” finallerini de birinci gördüğümüz üretimlerden biri bu.

Bilim kurgu: The Man From Earth

“Bir odada oturup konuşarak neden ödüllü bir bilimkurgu çekmiyoruz ki” demiş, demekle kalmayıp sineması de çekmişler. Alüminyum folyodan kıyafetlerle insanları sarmadığımız, her tarafın hologram ya da lazer olmadığı, sakin ve keyifli bir bilim kurgu. Gerçek bir zihin jimnastiği.

Umut Yakar

Fantastik: Mr. Nobody

Mr. Nobody, çeşidi fantastik olarak belirlenmiş olsa bile güçlü bilim kurgu öğelerine sahip bir sinema. ‘Bir sinema izledim, hayatım değişti.’ diyebileceğimiz nadir üretimlerden biri. Hayatınızın farklı devirlerinde, ne vakit izlerseniz farklı bir mana yakalayabilirsiniz. Her yıl bu sineması bir sefer izlemek, her yılın farklı geçmesini sağlayacak niyetlerle zihninizi dolduracaktır.

Endişe: Insidious

Insidious, devam sinemalarında etkileyiciliğini kaybetmiş olsa da 2010 yılındaki birinci sineması ile gerçek manada dehşetin ne olduğunu gösteriyor. Tek başınıza izlerseniz uzun bir müddet huzursuz gezebilir ve uykularınızda sinemanın öyküsünü tekrar yaşayabilirsiniz. Insidious, endişenin ne olduğunu yine tanımlayan bir imal.

Güldürü: G.O.R.A.

G.O.R.A. sırf Cem Yılmaz imzalı başarılı bir güldürü – bilim kurgu sineması olmakla kalmıyor, birebir vakitte hem Türk sinemasının tekrar şahlanmasını sağlıyor hem de sinema dünyasına daha sonra süper sinemalarını izleyeceğimiz Cem Yılmaz’ı kazandırıyor. G.O.R.A. vizyona girdikten sonra Türk sineması bir daha eskisi üzere olmadı ve farklı cinslere imza atacak özgün isimlerin yangına dönüştüreceği bir kıvılcım ateşlendi.

Şahin Kılınç

Tansiyon, gizem: Eyes Wide Shut (Gözleri Büsbütün Kapalı)

Halk ortasında efsaneye dönüşen komplo teorilerinin en tanınan kaynaklarından birisi bu sinema. Sinemada bilinçaltına verilen kasıtlı bildiriler, kullanılan çekim teknikleri üzerine kaç kitaplar yazılmış, dersler anlatılmıştır. Direktörü Stanley Kubrick’in son sineması özelliği olması, hatta kendisinin bu vizyona girdikten 3 gün sonraki kuşkulu mevti akıllarda daima bir soru işareti bırakır. Güya sinema bitse de anlatılanların geçerli olduğu hissini uyandırır.

Fantastik, dehşet, bağımsız: The Light House (Deniz Feneri)

Şayet bağımsız sinemaya ilginiz yoksa bu sinema size başlarda biraz tuhaf gelebilir. Fakat düzgün bir sinemaseverseniz pişman olacağınızı söyleyemem. Biri deneyimli ve yaşlı, oburu de genç iki deniz feneri çalışanı; okyanusun göbeğindeki bir fenere vazifeye gelirler. Hem denizdeki gerçek fırtınaları hem de bu iki adamın içinde kopan fırtınaları izleriz. Şayet gördüğünüz şeyin altında yatan metinleri okumayı ve üzerine düşünmeyi seviyorsanız sinema üzerinizde önemli bir tesir bırakır.

Gürhan Kulaklı

Dram: My Sister’s Keeper (Kız Kardeşimin Hikayesi)

Pek çok kişinin çok tanımadığı bir sinema olan Kız Kardeşimin Öyküsü, dram tarafı çok ağır olan sinemalar ortasında yer alıyor. Kanser hastası bir ablanız olduğunu düşünün, aileniz elindeki tüm imkanları çocuklarını hayatta tutmak için kullanmış, hatta siz de ablanızın hayatta kalması için dünyaya gelmişsiniz. Cameron Diaz’ın anne rolünde yer aldığı ve toplumsal medyada pek çok repliği bulunan sinema, duygusal istikameti ağır sinemalar arayan şahıslara önerdiğim sinemalar ortasında yer alıyor.

Animasyon, macera: Wall-e

Bir animasyon sineması, genel manada baktığımızda öykü olarak çok da ayrıntılı olmayan, kolay lakin eğlenceli bir anlatımla gelir. Wall-E ise Dünya’nın bugünkü problemlerinin gelecekte nasıl olacağını bir robotun gözünden anlatan çok beğenilen bir animasyon sineması. Birinci çıktığı periyotlarda de sayısız ödül almayı başaran sinema, izlediğim en âlâ animasyon sineması olması dışında dram istikametiyle de beni ziyadesiyle etkilemiştir.

Macera, dram: Into the Wild (Özgürlük Yolu)

“Yüzümde bir gülümsemeyle kollarınıza koşuyor olsaydım, o vakit siz de benim şu anda gördüklerimi görür müydünüz?” Bir sinema düşünün, sayısız insanın hayat ideolojisini değiştirsin. Özgürlük Yolu, gerek ideolojisi gerekse de bize gösterdiği süper tabiat görünümleriyle her şeyi gerimizde bırakıp tabiata gidip orada yaşama isteği uyandırıyor. Sinemanın final sahnesi de bende çok derin bir iz bırakmıştır.

Güldürü: Cebimdeki Yabancı

Aslından daha kaliteli bir uyarlama. Yıllardır birbirlerine yoldaş olmuş bir küme insanın buluştuğu bir akşam yemeğinde, samimi bir arkadaş ortamındayız. Sohbet olsun diye başlayan bir oyun, herkesin telefonunda gizli sırları bir bir açığa çıkarmaya başlar. Nükteli bir halde, en yakınımızdaki insanlardan bile birçok şeyi sakladığımız gerçeği ile yüzleşiriz.

Nagehan Çavuş

Tansiyon, gizem: Lost Highway (Kayıp Otoban)

Sinemalarında gerçekle rüyayı iç içe geçirmeyi çok seven ve her seferinde kusursuz bir gerçeküstü kıssa anlatmayı başaran direktör David Lynch’in en başarılı sinemalarından biri Lost Highway. Gerçek olamayacak kadar ‘garip’ karakterlerinden renklerine, müzik kullanımından karanlık atmosferine her bir ayrıntısıyla son sahnesine kadar tansiyonu canlı tutmayı başaran sinemanın konusu öylesine beyin yakıcı ki, kısa bir özet sunmak mümkün değil. Bu sebeple şayet karanlık kıssalara ve bittiğinde uzun uzun düşünüp şok içinde uzaklara dalmanıza sebep olan sinemalara ilginiz varsa, kesinlikle izlemenizi öneririm.

Fantastik, dram: Enter the Void (Boşluk)

Öyküsünü reenkarnasyon temeline dayandıran ve izlemesi de sindirmesi de epeyce güç olan Enter the Void, tesirinden uzun müddet çıkamadığım bir sinemaydı. Şanssız bir formda hayatını kaybeden bir karakterin, öldükten sonra ‘ruh’ olarak vefatından sonraki sürece şahit olacağı uzun bir seyahate çıkması üzerine başlayan öykü, neon ışıklar altında eşsiz bir kamera kullanımı ile uzun ve kusursuz bir tecrübeye dönüşüyor.

Kaygı: The Others (Diğerleri)

Dehşet sinemasının klasiklerinden biri olan The Others, tekraren izlense de her seferinde tıpkı etkiyi yaratan harikulade sonuyla kaygı sinemasının aslında ne kadar derinlikli ve etkileyici olabileceğinin ispatı. Tek başına kendisi bile ürkütücü olan bir konutta güneş ışığına alerjisi olan çocukları ile birlikte karanlıklar içinde yaşayan bir bayanın kıssasını anlatan üretimde devreye davetsiz konuklar giriyor ve olaylar çığrından çıkıyor. Kaygı sinemasını sevenlerin ya da sevmeyip de bir baht vermek isteyenlerin kesinlikle göz atması gereken bir üretim, The Others.

Uğurcan Dere

Savaş: T-34 (2018)

Bir Rus savaş sineması olan T-34, her savaş sinemasında olduğu üzere biraz milliyetçilik barındırmasının dışında inanılmaz hoşuma giden görsel efektlere sahip. Şayet Sniper Seçkine serisini oynayanlarınız ve mermi animasyonlarını sevenleriniz varsa, T-34’e mutlaka bir baht vermelisiniz. Naziler tarafından esir alınan bir Rus tank kumandanının öyküsünü izlediğimiz bu sinemadaki savaş sahneleri insanı büyüleyen cinsten. Elbette bu kadar fazla görsel efektin kullanılmış olması nedeniyle sinemada bazen sırıtan sahneler görebiliyoruz. Fakat gerek savaş sahneleri gerek verdiği aksiyon hissiyle T-34, benim ziyadesiyle beğendiğim bir savaş sineması oldu.

Güldürü: The Kaç Guys (İyi Adamlar)

Başrollerini Ryan Gosling ve Russell Crowe’un paylaştığı bu komedi/aksiyon sineması, her seferinde olmasa da kimi sahnelerinde kahkahalara boğmuştu. 1970’lerin Los Angeles’ında geçen The Birçok Guys, iki tuhaf dedektifin gizemli bir hadiseyi çözme öyküsünü bizlere sunuyor. Kayıp bir kız ve meyyit bir porno yıldızının gerisindeki olayı çözmeye çalışan kahramanlarımız, vakit zaman gevezelikleri ve tuhaflıklarıyla tam manasıyla insanı yaran sahnelere mevzu oluyorlar.

Aksiyon: John Wick serisi

Asıl ismi Jardani Jovonovich olan lakin kendini John (Johnathan) Wick olarak tanıtan, tekrar de insanlara sorulduğunda Baba Yaga ya da The Boogeyman olarak bilinen karakterimiz emekli bir suikastçıdır. Eşi nedeniyle emekli olan, daha sonra eşini kaybetmesiyle tüm sevgisini ondan kalan köpeğine yükleyen John Wick’in köpeğinin bir Rus mafya prensi tarafından öldürülmesi, Baba Yaga’nın tekrar işe dönüp yargı dağıtmasına sebep oluyor. Aksiyon manasında inanılmaz güzel gözüken sahnelere sahip olan John Wick serisi, adamın bir türlü ölmüyor oluşu sebebiyle size Polat Alemdar’ı anımsatabilir. En azından John Wick’in mermileri bir yerde bitiyor, değil mi?

Koray Kutun

Fantastik: Lord of the Rings (Yüzüklerin Efendisi)

O denli herkes elini kolunu sallayarak Mordor’a giremez. Peter Jackson’ın yönettiği; Orlando Bloom, Elijah Wood, Liv Tyler ve yaşamayı sevmeyen Sean Bean abimiz üzere ünlü isimlerin oynadığı Orta Dünya sinemasıdır. Sinemanın konusu da vaktinde güç yüzükleri yapmışlar, onu da yalnızca karar dağında yani imalathanesinde yok edebiliyorlar. Şayet bu yüzük yok edilmezse “insanlığın” sonu gelecek. Kelamda berbat olarak nitelendirilen, hoşlukları yüzlerine yansımış Ork’ları da ötekileştiren taraflı bir üretim olduğunu söyleyebilirim. İzlemeyenlere de şiddetle tavsiye ederim.

Bilim kurgu, tansiyon: The Butterfly Effect (Kelebek Etkisi)

Başrollerini Ashton Kutcher, Amy Smart ve Eric Stoltz’un paylaştığı geçmişe seyahat yaparak ufacık değişikliklerin bile hayatları nasıl değiştirebildiğini gösteren biraz da baş yakan bir keyifli bir sinema. İzlemeye başladıktan kısa bir müddet sonra büsbütün sizi ekran başına kitliyor. Ben de birinci çıktığı vakitlerde izlemiştim (2004) lakin hâlâ aklımda kalan ve hoş düşünülmüş bir sinema olduğunu söyleyebilirim.

Savaş, macera: Kingdom of Heaven (Cennetin Krallığı)

2005 yılında Ridley Scott’ın çektiği, Eva Green ve Orlando Bloom’un oynadığı Haçlı Seferleri üzerine bir sinemadır. Küçük bir köyde demircilik yapan karakterimiz, eşinin cinayetinin peşine düşer. Köyden geçen bir Tapınak Savaşçı ile Kudüs’e gerçek seyahat yapar ve tarihi olaylar gelişmeye başlar.

Can Yürekli

Dram: Forrest Gump

Tom Hanks’in başrolde olduğu Forrest Gump dünyada birçok markanın sponsor olduğu birebir vakitte 1996 yılında Bubba Gump Shrimp Co.’nun ortaya çıkmasına neden olmuş efsane bir sinemadır. Öğrenme zahmeti geçen Forrest’ın “şansının yaver gitmesi” ve herkes tarafından dışlanmasını anlatan hikaye dünyada kült sinemalar ortasında yer almaktadır. Birebir vakitte “Run Forrest Run” üzere bir mottonun da ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çocukluğundan itibaren zihinsel meseleleri olan bir çocuk nasıl multi-milyarder olur bu sinemada çok net formda göreceksiniz.

Dehşet: The Conjuring

Endişe sinemaları seven biri için “gelmiş geçmiş en uygun dehşet üretimlerinden biri” The Conjuring olabilir. Gerçek olaylardan yansıtılan sinemada Ed ve Lorraine Warren çiftinin bir meskende şeytan çıkarma ayini yapmalarını anlatıyor. Bu sinemada en kıymetli öge dünyada paranormal olayların akademik olarak araştırılması birinci kere Ed ve Lorraine Warren sayesinde gerçekleşti. Resmi olarak mesleği “hayalet avcısı” olan Ed Warren tıpkı vakitte üniversitelerde ders verip “demonoloji” konusunda araştırma yaptı. Bu nedenle The Conjuring bilhassa kaygı ve okült kültürü severler için muazzam bir tecrübe oluşturuyor.

Bilim kurgu: Star Wars Serisi

Bu seri de en çok şu sineması seviyorum diyecek olursam sahiden kendime büyük haksızlık ederim. Star Wars serisi, Clone Wars, Mandalorian, Rebels hepsi birbirinden hoş sinemalar. 2021 yılında hala tek bir Star Wars sineması izlemeyen varsa yani “ağzına kürekle vurun” onun. Dünyanın en başarılı uzay sineması serisi olan Star Wars’un konusunu anlatmaya sayfalar yetmez lakin bir kainatın bu kadar hoş ve ayrıntılı kurgulanması sahiden şahane. Star Wars’ı yalnızca Sith’ler ve Jedi’lar olarak düşünmemenizi öneririm. Bu sinemaya bilhassa dünya dışı yaşama inanıyorsanız şöyle bakabilirsiniz; “Evren ne kadar geniş ki bir tarafta devasa imparatorluk savaşları yaşanırken, Endor’da yaşayan 60 cm’lik az gelişmiş varlıkların bahisten ne kadar uzak olduğunu” görebilirsiniz. Tahminen de biz dünyalılar içinde durum böyledir?