Beynimiz Tehidtleri Anılardan Nasıl Ayırır?

Tehlike içinde olmak kimsenin yaşamak istemediği ve beynimizin de epeyce beklenmedik reaksiyonlar verdiği bir süreçtir. İnsan beyni bazen yaşadığı gerilim ve kaygıyı atlatamaz. Bu nedenle de çeşitli sinirsel hastalıklar geliştirir.

Bilim insanları artık beynimizin, içinde bulunulan anda gerçekleşen gerçek tehlikeleri algılama biçimiyle geçmişte yaşanan tehlikeleri algılama biçimimiz ortasındaki farkları ortaya çıkardı. Yapılan deneylerde fareler kullanıldı.

Tehlikeleri ayrıştırma süreci

Nörobilimciler yaptıkları çalışmada beynin tehlikeleri gerçekleşme vakitlerine nazaran ayırmak için nasıl bir süreçten geçtiğini ortaya çıkardı. Nature mecmuasında yayımlanan çalışmanın sonuçları, bilhassa Travma Sonrası Gerilim Sendromu (PTSD) üzere meseleler yaşayanlar için umut vadediyor.

Araştırmacılar ortasında yer alan New York Üniversitesi Hudut Bilimleri Merkezi’nden Profesör Eric Klann, travmatik anıların uzun müddet tesir edebildiğini lakin bu anıları seçici biçimde kullanabildiğimizi açıkladı. Beynimiz bu tehlikeleri hatırlıyor lakin yalnızca tehlike olup olmadığını anlamakta ve varsa tehlikenin cinsini tanımlamakta kullanıyor. 

Aslında tehlike içeren tecrübeleri öğrenmek insanın hayatta kalması için kıymetli rol oynuyor. Böylelikle birebir sıkıntıları her seferinde yine deneyimlemenin önüne geçiyor. PTSD üzere rahatsızlıklar kelam konusu olduğunda ise şahıslar gerçek tehditleri geçmiş tecrübelerinden ayırmakta zorluk çekiyor.

Tehlikelerin farklılığı öğreniliyor

Çalışmada bilim insanları, etraflarındaki muhtemel tehditleri ve tehlikeleri öğrenmenin hayvanların hayatta kalmaları için kıymetli bir özellik olduğu tabir edildi. Araştırma bu sürecin altında yatan hücre ve hudut mekaniğini ortaya çıkardı. Amigdala ismi verilen bölgede depolanan ve işlenen hislerle ilgili dataların hangi biçimde uyarıldığı araştırmanın merkezinde yer aldı. 

Farklı iletilerin iletimi için gerekli proteinleri sentezleyen ve sonra da bu proteinleri takip etmek üzere işaretleyen araştırmacılar, Amigdala üzerinde etkileşime giren yapıların tehlikenin durumuna nazaran değişiklik gösterdiğini keşfetti. 

Bağımsız lakin destekleyici bir diğer yeni çalışmada da farklı proteinler bulunduran farklı nöronlardan birinin protein sentezini arttırdığı ve uzun vadeli hafızayı güçlendirici tesiri bulunduğu ortaya çıktı.